Comedian en Overvechter Anuar: Ik leef mijn droom

Komiek Anuar, foto: Ebru AydinComedian Anuar groeide op in Overvecht en woont er nog steeds. In zijn shows en daarbuiten doet hij zijn best om het imago van zijn ‘wijkje’ te veranderen. ‘Over de mooie mensen hier hoor je niets in de media, alleen over die jongens met ballonnetjes en blikjes Red Bull.’

TEKST: MARLIES DINJENS EN SIMON DE WILDE | FOTO: EBRU AYDIN 

Wat leuk dat je mee wil werken aan een interview over Overvecht.

‘Natuurlijk, ik ben vereerd om mee te werken om Overvecht positief op de kaart te zetten. (Lachend) Ik doe al 20 jaar mijn best. Serieus, als mensen eenmaal in Overvecht zijn geweest, worden ze echt verliefd op de wijk. De media schetsen al jaren een negatief beeld. Overvecht is een ouderwetse volksbuurt. Zoals Ondiep, Zuilen en Hoograven. Daar wordt wel eens rottigheid getrapt. Als het in, pak ‘m beet, Zeist ook een paar keer in een jaar gebeurt, krijg je ook een negatief beeld. Dan krijgt een wijk een slechte naam.

‘Ik leef als comedian iedere dag mijn droom’

 

Kijk, 97% van de mensen doet zijn best, maar er zitten altijd een paar rotte appels in de mand. De media focussen op die rotte appels. Maar de mooie mensen eromheen zoals de hartchirurg, de econoom of de advocaat, niemand die je daarover hoort. Alleen de jongens die Red Bull drinken en ballonnetjes consumeren krijgen aandacht. Ik focus mij op de mooie mensen. De mensen die er iets van willen maken. In mijn shows probeer ik een ander beeld neer te zetten.’

 

‘Als mensen eenmaal in Overvecht zijn geweest, worden ze echt verliefd op de wijk’

 

Welk beeld zet jij dan neer?

‘Ik ben komiek en ik ben trots op waar ik vandaan kom. In de eerste plaats is dat Utrecht. Ik ben een trotse Utrechter, maar ik ben ook heel trots op mijn eigen wijk. Alle verhalen die ik vertel zijn universeel. Dus ik praat altijd over hetgeen ik zie, denk voel, hoor en fantaseer. Alleen ik zal niet liegen. Ook niet over mijn wijk waar ik nog altijd woon. Als ik vanuit Nederland of België na een show naar huis rijd kom ik thuis in Overvecht. Nadat ik het woord Overvecht heb laten vallen, voel ik een gezonde spanning vanuit het publiek. Dat komt natuurlijk juist omdat Overvecht een achterstandswijk is. Ik voel dan de energie vrijkomen. Die buig ik dan om met humor. Ik praat over mooie dingen in mijn wijk. Ik vraag het publiek dan ook: of denken jullie wat anders van mijn wijk?’

Hoe was het om op te groeien in Overvecht?

‘Leuk. Ik kon altijd buiten spelen met vriendjes. En dat is wat ik nog altijd zie als ik om me heen kijk: glimlachende, vrolijke en blije kinderen. Mensen die gezellig samen zitten op hun balkon. In Zuilen zitten mensen in hun tuintje. Het is maar hoe je er naar kijkt. Sommige mensen vinden dat irritant. Ik voetbalde veel en wilde graag voetballer worden, of brandweerman. Ik wilde van alles worden’.

Behalve comedian?

‘Komedie kende ik niet. Pas toen ik een jaar of 20 was maakte ik daarmee kennis. Ik deed de richting Kleinkunst aan de opleiding CMV. Een klasgenoot van me ging standupcomedy doen. Ik herkende dat wel van tv, Jörgen Raymann met zijn show The Comedy Factory. Wij gingen met de hele klas als uitje naar Amsterdam. Twee weken later was er in dezelfde club waar mijn klasgenoot optrad open podium. Ik wedde dat ik daar wel heen zou durven. Het bleek een talentenavond met een auditie. Ja, wist ik veel. Dus ik wilde in de pauze er tussenuit knijpen. Toen kwam Raoul Heertje naar me toe en zei dat ik moest optreden. De hele club zat vol. Uiteindelijk stond ik een half uur op het podium in plaats van 6 minuten. Een week later werd ik gebeld en zo is het balletje gaan rollen.’

Wat ervoer je toen je op het podium stond?

‘Ik wist niet dat dit bestond, ik was gelijk verliefd. Dit is wat ik wil! Een verademing. Zo leuk. Vroeger op school werd vaak gezegd dat ik even stil moest zijn of ophouden. Op het podium kan ik vertellen wat ik wil en doen wat ik wil zonder regels en barrières. Het vrije spel: tot op de dag van vandaag is dat het mooiste gevoel wat er is. Ik voel me als een dirigent die voor een orkest staat en het publiek in extase kan brengen door iedere muzikant zijn instrument te laten bespelen en dan als een geheel. Mijn instrument is dan de humor. Ja, de zaal laten lachen als een geheel, een familie dat is prachtig.’

Wat is voor jou humor?

‘Mijn thema’s zijn universeel. Ik praat niet over geloof, afkomst en politiek. Want daar kwets ik misschien mensen mee. Met mijn humor omarm ik de wereld. Iedereen is bij mij welkom. Ik zeg wat ik zie, denk, voel en fantaseer. In mijn nieuwe show gaat het over mijn dochter en dat ik getrouwd ben en in mijn vorige show over mijn opa en daarvoor dat ik net geboren was. Ik vertel een verhaal dat aanhaakt bij wat mensen kennen. Iets wat uit het dagelijks leven komt. Zo creëer ik een wij-gevoel en kunnen we met zijn allen lachen. Is er een specifieke Overvechtse humor? Nee, dat geloof ik niet. Maar er is wel een wij-gevoel. Mensen in de wijk steunen elkaar. Humor is er altijd. Ook in moeilijke tijden. Mijn buurvrouw woont alleen want haar man is overleden. Als ik een grapje maak zijn we allebei blij. Pijn kun je omdraaien naar humor. Je moet elke dag lachen want er is altijd wel een probleem.’

‘Nadat ik het woord Overvecht heb laten vallen, voel ik een gezonde spanning vanuit het publiek’

 

Wie of wat is jouw inspiratiebron?

‘Voor mijn shows put ik uit alles en iedereen om mij heen. De buurman of de buurvrouw, als je maar met mensen in gesprek gaat. Qua comedians vind ik de Amerikaan Dave Chappelle goed. Hij houdt de maatschappij echt een spiegel voor en dat vind ik belangrijk. Je moet eerlijk zijn naar de wereld toe. Als hij vertelt is het net alsof hij het een vriend vertelt. Zo vertel je een verhaal. Dit is de basis van comedy. Bert Visser vind ik ook fantastisch. Hij is knettergestoord volgens mij. Of je vindt hem leuk of je vindt hem niks. Hij schiet alle kanten op maar doet altijd zijn eigen ding.’

Wat zou je nog willen bereiken?

‘Ik leef mijn droom. Elke dag weer geniet ik want mensen kopen een kaartje voor mijn show. Hoe mooi is dat? Het is onwerkelijk. Ik weet nog dat ik de eerste keer mocht spelen in de stadsschouwburg van Utrecht. En daarna in de grote zaal. Magisch. Volgend jaar sta ik in AFAS Live waar een paar duizend man zijn. Hele families komen kijken als uitje. Mijn nieuw show heet EERLIJK en die speel ik door het hele land. Ook ga ik een Ramadan Conference doen. Iedereen is welkom.’

Wat is je favoriete plek in de wijk?

‘Het winkelcentrum (grootwinkelcentrum Overvecht, red.) is echt een ontmoetingsplek. Dat is mijn Nederland als ik daar loop. Daar zie je alles en iedereen lopen. Alle geuren en kleuren. Alle mensen en achtergronden. Daar ben ik het meest trots op. Ik ga daar vaak koffiedrinken bij Cappuccino en boodschappen doen bij AH XL. En lekker vis halen bij Seven Seas. En niet te vergeten tompouces bij de Hema. Ja hier adem ik. Het is mijn wijkje.’

Dus je gaat voorlopig nergens heen?

‘Nee, ik ga voorlopig niet weg uit Overvecht. Meer mensen moeten de wijk in komen. Hoe mooi is mijn wijk? Mensen moeten maar langs komen om dit te ervaren. Samen vertellen we positieve verhalen. Als een persoon dat weer doorvertelt, krijg je een sneeuwbaleffect. Daarom vertel ik in mijn shows ook altijd twee keer over Overvecht. Als ik dan een bericht krijg van iemand dat hij in mijn wijkje is geweest en het tof vond dan ben ik blij.’

--

Kijk voor de locaties en data van Anuars nieuwste show EERLIJK en andere info op anuar.nl

Anuar (1978, Overvecht) speelde als comedian in 2006 zijn eerste solovoorstelling. Daarna volgden nog vier shows. Zijn jongste show heet EERLIJK en ook heeft hij de Ramadan Conference bedacht en gespeeld. Verder acteerde hij in verschillende speelfilms en ook schreef hij twee romans waaronder ‘Het zal je broertje maar zijn’ in 2019

 

Fragmenten uit Anuars Corona Conference (juli 2020) 

 

Back to top